More

    Анализа: Радикалната десница и насилството одат рака под рака

    Во последниве години, подемот на радикалните десничарски движења во политиката беше проследен со загрижувачки пораст на насилните акции ширум светот. Овој тренд поттикна дебати и покрена прашања за основните фактори кои ги поврзуваат радикалните десничарски идеологии, но и самата десница со акти на насилство.

    Оваа анализа навлегува во причините за честото поврзување на десницата со насилството, користејќи примери од различни делови на светот.

    Идентитетска политика и национализам

    Една заедничка нишка што ги поврзува радикалните десничарски движења е акцентот на идентитетската политика и национализмот. Овие групи често ги искористуваат чувствата на незадоволство и страв, а „жртвено јагне“ се често малцинските заедници како наводна закана за културното и општественото ткиво на нацијата.

    Оваа тактика создава менталитет „ние наспроти нив“, поттикнувајќи средина погодна за насилство врз оние што се сметаат за „другите“.

    Европа памети подемот на екстремно десничарските движења во како Златна зора во Грција и Јобик во Унгарија кои беа обележани со насилни напади врз имигрантите и малцинските групи.

    Авторитаризам и нетолеранција

    Радикалните десничарски идеологии имаат тенденција да бидат авторитарни по природа, промовирајќи строго придржување кон одреден збир на вредности. Оваа нетолеранција кон спротивставените мислења или алтернативниот начин на живот може да се манифестира во насилни дејствија против согледаните закани за воспоставениот поредок.

    Често овие вредности се почитуваат „само на хартија“ од страна на нивните промотори. Па така, може да видиме дека статистички, најголем процент на лица кои извршиле семејно насилство се од радикална десничарска провиненција, која во основа силно ги промовира семејните вредности

    Популизам и демонизација на институциите

    Многу лидери на радикалната десница напредуваат на популистичката реторика која ги оцрнува воспоставените институции, означувајќи ги како корумпирани или заговорнички. Ова намерно предизвикување ерозија на довербата во демократските процеси создава атмосфера каде што насилството се гледа како средство за исправање на согледаните неправди.

    И токму тука лежи клучното поврзување на насилството и десницата која, како во светот така и кај нас, дрматично се радикализира. Во овој контекст, Бразил беше сведок на подемот на Жаир Болсонаро, чиј анти-естаблишмент дискурс придонесе за зголемување на насилството, вклучително и против еколошките активисти во Амазон.

    Економска несигурност за поттикнување ксенофобија

    Радикалните десничарски движења често ја искористуваат економската несигурност за да промовираат ксенофобични агенди. Обвинувајќи ги имигрантите или надворешните сили за економските тешкотии, овие движења го оправдуваат насилството врз целните групи. Но, не само надворешните, тие често пронаоѓаат непријатели и дома, помеѓу различните и помалите етнички групи кои се основа за градење на омраза и недоверба, а следствено и конфликт.

    Односот помеѓу радикалната десничарска политика и насилството е сложена интеракција на идентитетската политика, авторитаризмот, популизмот и економските фактори. Во последниве години, Северна Македонија беше сведок на загрижувачка промена во десничарските политички кругови, бидејќи партиите се движат понатаму надесно и усвојуваат сè порадикални идеологии. ВМРО-ДПМНЕ, Левица, озогласената ДЕСНА партија, чиј претседател е осомничениот за монструозните убиства Палевски, други помали про-руски партии и патриотски движења, значително ја радикализираа својата реторика.

    Логото на партијата „Десна“ претставува комбинација на Сонцето од Вергина/Кутлеш со неонацистичкиот симбол „Црно Сонце“ (во средина), кој руските неонацисти го модификуваат во тн. „Коловрт“ – наводна словенска верзија на кукест крст (свастика). Колаж: Мета.мк за анализата „Богобојазливи“ радикални десничари осомничени за двојно убиство, обединети во политичката партија „ДЕСНА“ со стилизирана Вергина.

    Оваа промена кон поекстремни позиции, може да води кон зголемен потенцијал за социјални немири, зголемување на омразата, тензиите и на крај – да доведе до насилство.

    Од сето ова, само по себе произлегува заклучокот дека влијанието на радикалната десничарска политика во Северна Македонија, доколку не се контролира, не само што може да ја поткопа социјалната и мултиетничка кохезија на земјата туку и да ја загрози стабилноста.

    Извор: Рацин

    Exit mobile version